‫.:: ارائه شده توسط وبسایتِ ::. ‫..::.. 30NAMA.best..::..
‫ برادر
‫ شاید قشنگ‌ترین کلمه‌ی دنیا همینه
‫ ارون... ارون، ‫ هیچوقت توی خواب هم نمی‌دیدم که کسی اهمیت بده
‫ این یکی...
‫قشنگ‌ترینشونه
‫ و من از تو سپاس‌گزارم
‫آخ ارون، چیکار کردی؟
‫ "سنگ، کاغذ، قیچی"
‫♪ هیس بچه کوچولو، چیزی نگو ♪
‫♪ مامانی قراره واست بگیره مرغ سخنگو ♪
‫♪ و اگه این مرغه نمیره ♪
‫♪ مامانی حتماً تو رو به گریه میاره ♪
‫الحق که خیلی خوب عکس می‌گیری آنجلا
‫خواهش‌ می‌کنم، نه
‫هر کاری که بخوای انجام میدم. ‫اذیتم نکن
‫ما بهشون می‌گیم خواهش نکنن ارون، ‫ولی تنها کاری که می‌کنن همینه
‫ما بهشون می‌گیم التماس نکنن ‫و تنها کاری که می‌کنن التماسه
‫فقط چندتا قانون ساده‌س
‫همیشه‌ی خدا قوانین رو زیر پا میذارن
‫خیلی قشنگه. ‫تو خیلی بااستعدادی
‫اگه بذاری برم، ‫می‌تونم کمکت کنم از اینا درست کنی
‫جدی اینجوری فکر می‌کنی؟
‫آره. آره، قراره از فروش اینا ‫کلی هم پول دربیاریم،
‫بعد تو می‌تونی همه‌ی ‫سودش رو واسه خودت نگه داری
‫من نمی‌خوام عروسک‌ها رو بفروشم! ‫من عاشقشونم
‫ببخشید، معذرت می‌خوام. ‫فقط می‌خواستم...
‫می‌خوای یه چی بهم بگی که ‫تا حالا نشنیدم؟
‫هان؟ هان؟
‫یا اینکه می‌خوای بهم بگی دوسم داری؟
‫چی؟
‫می‌خوای باهام یه بازی کنی؟
‫حتماً. چه جور بازی‌ای؟
‫سنگ، کاغذ، قیچی. ‫بازی مورد علاقمه
‫اولاش اصلاً بازیم خوب نبود
‫چجوری بازی کنم آخه؟ دستام...
‫تو واسه من مثل یه دختر کاغذی می‌مونی
‫چی بگم آخه. ‫می‌بازم
‫خیلی‌خب
‫آماده‌ای؟
‫یک، دو، سه، بریم
‫کاغذ سنگ رو می‌پوشونه
‫منصفانه بازی نمی‌کنی
‫نه
‫♪ هیس، بچه کوچولو ♪
‫♪ گریه نکن ♪
‫فقط می‌خوام یکم نگاه کنم و ‫ور برم باهات
‫دست بکشم و ور برم
‫و حالا...
‫و حالا نمی‌تونی لوم بدی
‫ایست! بخواب رو زمین!
‫- بخوابونش رو زمین! ‫- تکون نخور! تکون نخور!
‫همینجاست. ‫دختره مرده
‫همه‌ جا امنه!
‫این حق رو داری که سکوت کنی
‫حیوون عوضی!
‫قربان آروم باشین. ‫جلوش رو بگیرین
‫- جوونور لعنتی! ‫- دویل، آروم باش
‫حیوون عوضی!
‫روانی کثافت!
‫ماسکم رو شکوندی
‫ارون خیلی عصبی میشه
‫بذارش رو زمین
‫- ارون؟ ارون چی؟ ‫- نه، نه، نه، نه!
‫طی بازرسی کاملی که انجام دادیم
‫اندازه‌ی سر سوزن هم مدرکی پیدا نکردیم
‫که ثابت کنه برادر دوقلویی به اسم ارون ‫یا هر اسم دیگه‌ای وجود داره
‫یه مشت خرافات پزشکیه. ‫باید بیفته گوشه زندون!
‫- آره! ‫- مطابق قانون جنایی مجرم روانیه
‫و قادر به تشخیص واقعیت از ‫خیالات جنایتکارانه‌ی آدمکشی نیست،
‫بدین وسیله شما در تمامی عمر باقی
‫محکوم هستید به ‫بازداشت در بیمارستان دولتی...
‫جرم‌های وابسته به دیوانگی
‫- نظم رو رعایت کنین ‫- منتظرت می‌مونم...
‫تا بیای بیرون عوضی
‫- حروم‌زاده‌ی مریض ‫- نظم دادگاه رو رعایت کنین
‫بهتره مواظب باشی
‫بیای بیرون، من منتظرت وایستادم
‫«:: مــتـرجـم: سامان کاکی ::» ‫|^| Saman97 |^|
‫- داری بهم آسیب می‌زنی! ‫- خفه‌خون بگیر!
‫گفتم داری بهم آسیب می‌زنی
‫گفتم این فکر خوبی نیست
‫خودت اینکارو کردی، ‫یا برادر دوقلوت؟
‫پیتر؟
‫من برادر دوقلو ندارم
‫خوبه. می‌تونی بزنیش
‫می‌دونی، یه جا این بیرون خونواده‌‌های ‫قربانی‌هاش هستن ‫(چند سال بعد)
‫احتمالاً همین الان مثل من ‫خون جلوی چشم‌هاشون رو گرفته
‫این یارو روانیه
‫هیچوقت نباید آزاد بشه، ‫مطمئناً همینجوریه
‫حرص خوردنتون رو درک می‌کنم بازرس دویل،
‫ولی من و پیتر توی این دهه‌ای اخیر ‫خیلی خوب پیش رفتیم
‫من کاملاً مطمئنم که ‫از پلیدی‌هاش پاک شده
‫کاش می‌تونستم حرفتون رو باور کنم
‫پیتر، مطمئنی احساس امنیت داری؟
‫به لطف شما الان خیلی ‫قوی‌تر شدم دکتر
‫چشم انتظار جلسات ویدیویمون هستم
‫منم همینطور
‫هر موقع کمک خواستی من در خدمتم، باشه؟
‫ممنونم
‫شاد و باایمان باش
‫مراقب خودت باش پیتر
‫می‌دونی، اگه دوباره وضعیتش مثل قبل بشه،
‫شغل تو هم مثل همه‌ی اون دخترایی که کشته ‫بر باد میره
‫در مورد اینکه تو این اتاق نیای ‫چی بهت گفته بودم،
‫نمک به حروم؟
‫ببخشید عمو چارلز
‫تو دختری مگه؟
‫فقط دخترا با عروسک بازی می‌کنن
‫فقط یه دختر کوچولو اینجور ‫ازم حرف‌شنوی نداره
‫فقط می‌خواستم مامانم رو ببینم
‫خب، اگه انقدر می‌خوای دختر بشی...
‫نه
‫... ازت یه دختر می‌سازم
‫- نه، نه! ‫- بیا ببینم بچه پررو
‫- بیا! ‫- ولم کن! ارون!
‫- کمکم کن ارون! ‫- بسه دیگه. تمومش کن!
‫کمکم کن ارون!
‫الو
‫ الو. ‫ دکتر باوِرم
‫فقط خواستم ببینم اوضاع توی خونه‌ی قدیمیتون ‫چجوری پیش میره
‫هیچ چیز غیرعادی نیست
‫ و اینکه خواستم مطمئن بشم که ‫ گزارش ویدیویت رو ضبط کردی
‫و همه چی درست پیش میره
‫بله. ‫بله، آگاهیم سر جاشه
‫درست جاییم که باید باشم
‫ خوبه. ‫ هیچ مشکلی با ارون نداری؟
‫چجوری میشه مشکلی باشه؟ ‫اون که وجود نداره
‫ دقیقاً. ‫ خیلی خوبه اینو می‌شنوم
‫خب، هر موقع بهم احتیاج داشتی در خدمتم
‫شمارمو داری، ‫کل شماره‌هام رو داری
‫روز یا شب فرقی نداره، لطفاً بهم زنگ بزن، ‫واسه هر چیز
‫ممنون. خدافظ
‫گزارش پیتر. ‫روز اول
‫باعث شرمندگیه که عموم اجازه داده ‫این خونه‌ی فوق‌العاده...
‫مرد خیلی خوبی بود. ‫آدم محترمی بود
‫عمو چارلز!
‫ انجامش بده
‫ من بهش دست نمی‌زنم!
‫- مانیکا بارفیلد؟ ‫- خودم هستم
‫عالیه. یه دقیقه بهم وقت بده تا این ‫اطراف رو بهت نشون بدم
‫باشه
‫سوالی چیزی داری؟
‫قولنامه حاضره که امضاش کنم؟
‫بله عزیزم
‫ولی یه چی هست که قانوناً ‫مجبورم که باهات در میون بذارم
‫آشپزخونه تولید شیشه بوده، آره؟
‫عه نه، خونه که هیچ مشکل خاصی نداره
‫آهان
‫- مشکل از منظره‌س؟ ‫- این کاملاً به دید خودت بستگی داره
‫- گرچه باید بهت بگم که... ‫- مهم نیست
‫- حتی الان هم موظفم که... ‫- حله. جدی میگم
‫دیگه از اسباب‌کشی و ‫استرس خونه عوض کردن خسته شدم
‫واسه اجاره چک رو به اسم کی بنویسم؟
‫عاشق زن‌هایم که خودشون ‫‌می‌دونن چی می‌خوان
‫ پیتر
‫گزارش پیتر. ‫روز دوم
‫اتفاقات عجیبی افتاد
‫توی کمد زندونی شدم. ‫عموم توی کمد زندونیم می‌کرد
‫ اولش فکر کردم ارون بود ولی...
‫می‌دونم اونو از خودم درآوردم
‫پس، در رو کلاً ورداشتم تا دیگه ‫این اتفاق تکرار نشه
‫کمکم کن
‫داری قانون رو زیر پا میذاری ! ‫حق نداری اینجا باشی
‫حالا برو!
‫- هوی ‫- چی می‌خوای؟
‫دیدم با اون پیرمرد چه رفتاری داشتی
‫جدی؟ ‫سرت تو کار خودت باشه حاجی
‫باید بهش احترام بذاریم ‫حقشه بهش احترام بذاریم
‫حقشه که با لگد بزنی در کونش. ‫حالا هم برو پی کارت
‫باورم نمیشه اینکارو کردی
‫آره، زویی، ‫همونجا وایسا
‫- چیه؟ ‫- امضای منو واسه یه خالکوبی جعل کردی؟
‫نه، بابا امضاش کرد
‫همینجوری سرتو ننداز پایین و نرو
‫لعنتی. واسه من مرغ مگس خالکوبی می‌کنه. ‫و تو راجع به این می‌دونستی؟
‫نمی‌دونم. ‫شاید. خب که چی؟
‫خب که چی؟! مثلاً تو قراره روش ‫تاثیر مثبت بذاری
‫قرار نیست به من گوش بده. ‫مخصوصاً اگه مثل تو سرش غر بزنم
‫آهان
‫خب، به گمونم باید ولش کنم هر کاری ‫دوست داره بکنه، درست مثل پدرت
‫خیلی‌خب. ‫من تو ماشین منتظرم
‫ممنون که به هیچ دردی نخوردی کریستوفر خان
‫من تسلیم
‫گزارش پیتر. ‫روز سوم
‫روزم رو با انجام کارهای روزمره‌م سپری کردم. ‫مغازه اینا
‫یادم رفت شیر بگیرم
‫ یه چیز دیگه رو یادت رفت
‫نه. واقعی نیست
‫ دختر جوونه... ‫توهمه
‫ ... با خونوادش
‫من هیچ کاری نکردم
‫ خیلی خوشگله. خیلی هم جوونه
‫ اونم دختره رو دید؟ ‫نه
‫واقعی نیست. ارون واقعی نیست. ‫دکتر باور هم اینو گفت
‫بله؟
‫اسم من مانیکا بارفیلده. ‫همسایه‌ی جدیدتونم
‫تازه اسباب‌کشی کردم اون ور خیابون... وای!
‫چقدر... ‫چقدر دست و پا چلفتیم
‫برشون می‌گردونم. ‫بعد اینکه افتادن نمی‌خوای بخوریشون...
‫- نه اینکه کف خونتون کثیف باشه ها... ‫- چی می‌خوای؟
‫هیچی. فقط...
‫هیچی؟
‫گفتم اسمم مانیکا بارفیلده؟
‫خب. الان هم شدم دست و پا چلفتی ‫هم سر به هوا
‫اینا توی یخچال حالشون خیلی بهتره
‫یخچال... ‫این وریه؟ بله
‫مامانم همیشه می‌گفت ‫مثل کبریت تو انبار باروت می‌مونم
‫می‌دونم تو کی هستی
‫من مانیکا بارفیلدم، ‫همسایه‌ی جدیدت
‫می‌دونم تو کی هستی
‫- من بیرون چیزی جا نذاشتم؟ ‫- جفتمون می‌دونیم
‫- کی؟ ‫- تو رو فرستاده تا وضعیت من رو چک کنی
‫نه متاسفانه
‫تو این کسی که میگی نیستی
‫بیا به دکتر باوِر و ازش بپرسیم
‫نه، خیلی خب باشه، باشه. ‫مچم رو گرفتی
‫من یه نویسنده‌م
‫همین الان باید بری بیرون
‫- نه، می‌خوام داستان تو رو نقل کنم ‫- هیچی داستانی از من واسه گفتن وجود نداره
‫نه. می‌خوام داستانت رو از دید خودت نقل کنم
‫تا درد و رنجت رو با کسایی که محکومت کردن ‫در میون بذاری
‫علاقه‌ای به اینکار ندارم
‫هر کلمه‌ای که توی کتاب نوشته میشه ‫با تایید خودته
‫میشه حداقل بهش فکر کنی آقا؟
‫در مورد این مردم فکر کن ‫که کمکشون میکنه
‫خیلی ممنون آقای هریس
‫نظرت چیه، اگه نظرت رو عوض کردی و ‫جواب مثبت دادی
‫کل کاری که بکنی اینه
‫که جاروت رو بذاری اون ور در جلویی خونه‌ت
‫علامتمون این بشه
‫شب خوش
‫چه نقشی داری بازی می‌کنی؟
‫زنگ میزنم پلیس. ‫تو دیگه کدوم خری...
‫خودم پلیسم خیر سرم
‫اصلاً می‌دونی اون کیه؟ ‫براش کیک می‌بره
‫می‌‌دونم. قاتل زنجیره‌ایه
‫عه؟ آره، خب پس باید از جونت ‫سیر شده باشی
‫من یه نویسنده‌م، یه روزنامه‌نگار
‫می‌خوام به داستان زندگیش برسم
‫آره، آره. ‫منم "بادی ابسون"ـم، آره؟ ‫( بازیگر و رقاص آمریکایی )
‫ارواح عمت روزنامه‌نگار باشی. ‫املاکی که ازش خونه اجاره کردی رو می‌شناسم
‫راجع بهت بهم گفته
‫گفت که جنابعالی...
‫خیلی دل خوشی از همسایه‌ی بدنامت نداری
‫تا جایی که عمر خودت و من قد بده ‫هیچوقت هیچ مقاله‌ای منتشر نکردی
‫درسته مانیکا بارفیلد؟
‫تو اصلاً روزنامه‌نگار نیستی. ‫چنین چیزی حتی وجود خارجی نداره
‫خب، خیلی بد شد که
‫بازرس دِکرت
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫خیلی شبیهشم، نه؟
‫ولی شما واسه نجات جونش ‫خیلی دیر کردین
‫آخرین قربانی پیتر
‫بیخیال. امکان نداره
‫- خواهرم بود ‫- پشمام
‫و تو هم بازنشسته شدی. ‫و دیگه پلیس تشریف نداری
‫الان فقط دویل خالی هستی
‫می‌دونی چیه، ‫بچه جون؟
‫من که نشانم رو با خودم به گور می‌برم، خب؟
‫بهتره یه چی واسه نوشیدن داشته باشی. ‫باید یکم حرف بزنیم
‫ویسکی دارم
‫خوبه
‫چرا نمیاریش بیرون. ‫ممکنه کل بطری رو سر بکشم
‫دوتا سوال ازت دارم خانوم کوچولو
‫بفرمایید
‫فکر کردی کشتن این بی‌پدر ‫زخمی رو درمان می‌کنه؟
‫رو پیشونیم نوشته احمق؟
‫سوال دومت چیه؟
‫برنامه‌ت چیه؟
‫اعتماد برگ برنده‌س
‫که باهاش چیکار کنی؟
‫این دیگه شد سوال سوم
‫یه چیزی رو می‌دونی؟ فکر نکنم ‫از حرفام سر در بیاری
‫وقتی اون اتفاق افتاد چند سالت بود؟ ‫چهار؟ پنج؟
‫چهارده
‫خواهر تو و ‫بقیه‌ی قربانی‌ها...
‫اصلاً دوست ندارم بهش فکر کنم
‫بعضی از اون قربانی‌ها هم خیلی بزرگ‌تر ‫هم قوی‌تر از تو بودن
‫من کل زندگیم رو سر ‫این تمرین کردم
‫آره، خب...
‫فکر نکنم کافی باشه
‫خب، خواهیم دید
‫شب بخیر، بازرس دِکرت
‫اون واقعی بود
‫بی‌نظیر بود
‫ ‫آخرین اخبار دنیای فیلم و سریال ‫در تلگرام و اینستاگرام ما ‫.:. @OfficialCinama .:.
‫تف توش
‫- اینو می‌خوایش؟ ‫- جارو رو که نذاشتم جلو در
‫می‌دونم. ‫سه روز گذشته
‫بشقاب کیکت رو برگردونم؟
‫نه. میخوام پر فروش‌ترین داستانم ‫رو از روی تو بنویسم
‫من کار و زندگی دارم
‫توسکای فلس‌دار. ‫جای تو بودم اونجا نمی‌کاشتمش
‫کلمه‌ی لاتینه. ‫رشته‌ی دومم گیاه‌شناسی بود
‫چرا نکنم؟
‫ببخشید؟
‫چرا اینجا نکارم؟
‫آهان، خب...
‫جاش واسه‌ی رشد مساعد ‫گیاه جواب نمی‌ده
‫چون مسیر تاپش آفتاب و آبی که ‫از ناودون میریزه پایین باعث میشه...
‫گرفتم
‫بچگیت رو زیاد اینجا گذروندی؟
‫خبر دارم مامانت کی از دنیا رفت، ‫با عموت زندگی می‌کردی
‫حامی یه حزبی بود، می‌گفتن...
‫هیچکدوم رو یادم نمیاد
‫ دروغگو. ‫ بهش بگو چیکارت می‌کرد
‫ - پیتر؟ ‫- شوک‌های الکتریکی که بهت می‌زدن...
‫- نه! ‫ - نشونش بده باهات چیکار می‌کرد
‫ - نشونش بده کجا بهت دست‌درازی می‌کرد ‫- الان خوبم
‫دوستات چی؟ تا حالا حرف زدی در مورد...
‫تابستون‌ها که اینجا می‌موندم فقط ‫یه دونه رفیق داشتم
‫- ارون؟ ‫- نه!
‫هیچوقت بهت نگقتم که ‫باهات همکاری می‌کنم
‫چند وقته اون بیرونی؟
‫چند دقیقه‌ای میشه
‫داری منو می‌پایی؟
‫حقیقت امر از این قراره که، ‫مراقبم دست گل به آب ندی
‫حالا این نمایش باغبونیت چی بود اونجا؟
‫فکر کنم خودت بتونی ‫ته و توش رو دربیاری، جناب بازرس
‫فراموش نکنیم که یارو روانیه، باشه؟
‫و تنها وقتی که عصبی نیست ‫موقعیه که...
‫تو رو روی میزش بسته باشه
‫شاید همین‌طوره
‫ولی فکر کنم راجع به قضیه‌ی کتاب اینا ‫پیش خودش نرم شده
‫آره خب، یا اینکه داره واسه عروسک‌های ‫جدیدش اندازتو می‌گیره
‫♪ هیس بچه‌ی کوچولو ♪ ‫♪ نکن گریه ♪
‫من که بچه نیستم عمو چارلز. ‫من دیگه بزرگ شدم
‫عه آره، بزرگ شدی؟
‫خب، پس...
‫فکر کنم آماده‌ی این باشی که ‫یکم بازی‌های بزرگ‌ترها رو امتحان کنیم
‫بله که آماده‌م
‫بیا بازی مورد علاقه‌ی من رو بازی کنیم. ‫بهش میگن سنگ، کاغذ، قیچی
‫بازی باحالیه
‫آخ که خیلی بازی باحالیه
‫بازنده‌ی بازی سنگ، کاغذ، قیچی...
‫باید بذاره برنده...
‫هر کاری که دلش می‌خواد انجام بده
‫به نظر باحال میاد عمو چارلز
‫آره که باحاله. ‫فقط میخوام یکم دست بزنم
‫لمس کنم. ‫نگاه کنم
‫خیلی‌خب پیتر
‫این سنگه...
‫اینم کاغذ...
‫و اینم که قیچیه
‫معلومه که همینه
‫ بچه خوشگل و ناز
‫ای حرومزاده
‫- آقای هریس. خوشحالم که نظرت عوض... ‫- دیر کردی
‫استراحت داریم که
‫خیلی‌خب
‫داری وقت تلف می‌کنی
‫اسم اون رفیقت که بهم گفتی ‫رو یادت اومد؟
‫هیچوقت نگفتم که یادم رفته
‫خب، خوبه پش
‫خب، اسمش چی بود؟
‫خیلی‌خب، چرا در مورد 13 تا قربانی ‫که گرفتی حرف نزنیم؟
‫یادت میاد چرا اونا رو انتخاب کردی؟
‫نه
‫"لیسی استوارت" رو از ایستگاه اتوبوس ‫بلند کردی
‫چرا اون؟ چی داشت؟ ‫لباسش...
‫من نکردم...
‫یادم نمیاد
‫- به خاطر کفش‌هاش بود، موی دم اسبیش بود... ‫- من یادم...
‫- نمی‌دونی یا یادت نمیاد؟ ‫- چه اهمیتی داره؟
‫توی دادگاه شهادت دادی که ‫ارون مجبورت کرد...
‫هیچ ارونی وجود نداره. هیچوقت هم نبوده. ‫وجود نداشته اصلاً
‫خب، عموت چه جور آدمی بود؟
‫من بردم
‫جر زدی عمو چارلز
‫تو باختی
‫- نه ‫- درشون بیار
‫همشون رو
‫- ارون! ‫- حالا
‫درشون بیار
‫درشون بیار. ‫درشون بیار!
‫همشون رو دربیار. همش رو!
‫همین حالا!
‫حالا! حالا! حالا!
‫ارون!
‫پیتر، پیتر، پیتر
‫ترسیدی؟
‫انقدر ترسیدی که مثل دفعه‌های قبل ‫حالت ازم بهم می‌‌خوره؟
‫خب، بذار یه راز کوچولو رو ‫بهت بگم
‫اینجوری خوشم میاد
‫خوشم میاد!
‫- بیا اینجا ببینم ‫- نه
‫بیا اینجا. بیا پیش من. ‫بیا پیش عموی پیرت
‫- نمی‌خوام ‫- بیا اینجا! بیا!
‫ زود باش! زود باش!
‫ بیا اینجا!
‫اون عموی من بود
‫همیشه مراقبم بود
‫و خیلی زیاد دوسم داشت
‫بهتره بری خونت
‫- ولی ما که... ‫- الان
‫مجبور نیستیم در مورد عموت ‫حرف بزنیم
‫- عصر بخیر ‫- شما رو می‌شناسم؟
‫خب، اگه مغزت زیر برق‌درمانی ‫خاونم باوِر جر نخورده باشه
‫منو به جا میاری
‫آره
‫دویل دِکرت نابودگر. ‫رسانه‌ها اینجوری صدات نمی‌کردن؟
‫دهنت سرویس
‫چقدر خوب شد. ‫اگه اجازه بدی
‫نه، نه، نه. لطفاً
‫چرا آقای هریس رو ول نمی‌کنی؟
‫ولش کنم؟
‫چرا باید ولش کنم وقتی هنوز در مورد ‫ماری ماکز چیزی بهم نگفته؟
‫ماری ماکز دیگه کیه؟
‫همون دختری که توی "لاکونیا" گم شد
‫همچنین اسمی رو نمی‌شناسم. ‫یادم نمیاد آخرین بار کی رفتم تو شهر
‫عین سگ داری دروغ میگی. ‫با جسدش چیکار کردی پیتر؟
‫واسه اینکارا گواهی داری؟
‫چون اگه نداری، که به نظرم نداری،
‫هیچ حقی نداری که این آقا رو ‫اذیت کنی
‫این آقا؟ ‫خب، این آقا یه قاتله
‫اون دینش رو به جامعه ادا کرده
‫اگه طبق نظر آزادی‌خواهان میگی. ‫همینطوره
‫اگه با سازمان قضایی کشورمون مشکلی داری،
‫میتونی بری کنگره‌ی جلب رای
‫چرا پشتش در میای؟
‫من با پیتر... آقای هریس ‫روی داستان زندگیش کار می‌کنم
‫عه جدی؟
‫توی این کتابت فصلی هست که...
‫که تیکه تیکه کردن آنجلا گرنت رو ‫تعریف کنه؟
‫یا فصلی که، خب احتمالاً، ‫در این مورد حرف بزنه که...
‫- الان زنگ می‌زنم پلیس ‫- همین الان باید از اینجا بری
‫ 110
‫- سلام. بله. میشه لطفاً یه مامور بفرستین اینجا... ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب
‫
‫فراموش کنین. ‫بله ممنونم
‫ببخشید که خودمو انداختم وسط؛ ‫منظوری نداشتم
‫اشکال نداره
‫خیلی‌خب
‫فردا حله؟
‫اون بیرونی؟
‫دویل!
‫حروم‌لقمه!
‫اصلاً تو اون کله‌ی پوکت میره...
‫اون پلیسه چقدر عصبیت کرده؟
‫خب...
‫آره
‫بفرما
‫چی...
‫کل روز رو چیزی نخوردی. ‫یکم غذا مونده بود
‫فردا می‌بنمت دیگه؟
‫آره
‫این حقو به خودم دادم که برم ‫یکم غذای درست حسابی بگیرم
‫و مسیرم به مشروب فروشی خورد
‫یه چیز مشتی گرفتم
‫خوب نقش بازی کردی اونجا
‫نقش بازی نکردم مرتیکه خراب
‫الان می‌خوای قاطی کنی؟
‫تقصیر رو ننداز گردن من
‫فکر کردی چیکار داشتی می‌کردی؟
‫سعی می‌کردم عکس‌العملش رو ببینم
‫رو جون من؟ می‌خوای منو بکشه؟ ‫اینجوریه؟
‫منو بکشه تا تو بالاخره ‫بتونی زهرتو بریزی؟
‫ای بابا. ‫کلاً دو هزاریت نیفتاده
‫اون دختره از چندتا شهرک اون ورتر گم شده
‫خب که چی؟ به این معنی نیست که ‫مرده یا دست پیتر تو کاره
‫می‌دونی چیه؟
‫تو لقمه‌ی دهن اون نیستی
‫خب؟ و اگه فکر کردی با این می‌تونی ‫کاری کنی،
‫باید بیخیالش بشی، ‫چون این به کارت نمیاد
‫البته که همینطوره. ‫می‌خوای کمربند مشکیم رو ببینی؟
‫جونت رو نجات نمیده
‫سر به سر من نذار
‫تو سر به سر من نذار
‫نمی‌خوام ببینم اتفاقی که واسه خواهرت ‫افتاد واسه تو هم بیفته
‫تو که بابای من نیستی پیری
‫وقتی که پدر مادرم توی ماشینشون ‫له شدن تو کجا بودی؟
‫وقتی فرستادنم پرورشگاه ‫تو کجا بودی؟
‫وقتی که به خاطر فرار کردنم ‫مثل سگ کتک می‌خوردم
‫وقتی داداش پرورشگاهیم بهم تجاوز کرد ‫تو کدوم گوری بودی؟
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫اینو نمی‌دونستم
‫البته که نمی‌دونستی. ‫تو زندگی خودت رو داشتی
‫دلیل نداشت که واسه ‫چیزایی که سر من میومد دل بسوزونی
‫زندگی من تموم شد
‫اون حرومزاده زندگیمو گرفت، ‫و می‌خوام همین بلا رو سرش بیارم
‫می‌خوای بیفتی زندون؟
‫قرار نیست بیفتم زندون
‫خب، شنیدم یه راز داری پیش خودت
‫شاید دارم
‫مامانت فهمید؟
‫آره. راستی، میخوام برام لاپوشونی کنین
‫حتماً، ولی دقیق چی رو ‫لاپوشونی کنیم؟
‫بهش گفتم با شما رفتم
‫خاک به سرت. ‫اگه بخواد واسه منو ببینه چی؟
‫خب، می‌تونی بهش بگی ‫جایه که نمی‌تونی نشونش بدی
‫وای خدای من. ‫حالا چجوری فهمید؟
‫- نشونش دادم ‫- چرت نگو
‫وایسا ببینم. کجا...
‫نه، نه، نه نگاه کنین
‫دقیقاً همینجا...
‫اینجا
‫وای، میشه بهش دست بزنم؟
‫اخ نه، خدای من. گذاشتی ‫چندتا تتوکار سینه‌هات رو ببینن؟
‫خب کامل که نه
‫درد داشت؟
‫هزارتا
‫شرط می‌بندم داشته، ‫بچه مارمولک
‫منم یه دونه می‌خوام. ‫می‌بری منو؟
‫آره، منم می‌خوام
‫انگیزه‌ی بیشتری می‌خوام ازتون. ‫روحیه می‌خوام
‫اگه از خودتون اینارو نشون ندین، ‫چندتاتون رو میندازم بیرون. شنیدین چی گفتم؟
‫- بله! ‫- یک!
‫یک!
‫- دو! ‫- دو!
‫- سه! ‫- سه!
‫ریدین! ‫یه بار دیگه. بریم!
‫- یک! ‫- یک!
‫- دو! ‫- دو!
‫- سه! ‫- سه!
‫- یک! ‫- یک!
‫- دو! ‫- دو!
‫- سه! ‫- سه!
‫بنزین میزنی، هان؟
‫سیگار داری؟
‫بازرس، از تو دیگه انتظار نداشتم ‫اینجور تو ملع عام قانون رو زیر پا بذاری
‫خب، در مورد جنابعالی، ‫استثنا قائل میشم
‫چون دوست دارم جزغاله شدنت رو ببینم
‫آخ آخ، چه خشن
‫آره، استرسه. ‫می‌کشه آدمو
‫فکر کنم بخوای بهم بگی که ‫الان دیگه یه شهروند نمونه‌ شدی. آره؟
‫از دست تو بازرس، ‫من دیگه اصلاح شدم
‫خب، باید به کل تموش کنی، ‫چون سر مانیکا دیگه کارت زار میشه
‫- اون... ‫- کی؟
‫بیخیالش
‫به هر حال، اگه اجازه بدین من برم
‫به خودم قول دادم که با دوست جدیدم ‫بریم پرنده‌ها رو تماشا کنیم
‫عه وا. بد موقع اومدم؟
‫نه، نه، اصلاً
‫چون اگه سرت شلوغه می‌تونم...
‫نه، جدی میگم. بیا تو
‫تو...
‫جان؟
‫از کفش‌هات خوشم میاد
‫قشنگن
‫خیلی ارشون خوشم اومد
‫طرح روش
‫نظر لطفته
‫شاید دوست داشته باشی ‫داخل خونه رو بهم نشون بدی... نمی‌دونم،
‫از موقعی که اینجا زندگی می‌کردی ‫چیزی به خاطرت اومده باشه
‫- چی تو اون اتاقه؟ ‫- هیچوقت اون تو نرفتم
‫عمو چارلز هیچوقت نمی‌ذاشت...
‫برم اون تو
‫می‌گفت چیزهایی اون تو هست ‫که ممکنه به آدم آسیب بزنه
‫
‫می‌تونم طبقه‌ی بالا رو بهت نشون بدم
‫این اتاقت بود؟
‫نه
‫- واقعاً ازش استفاده می‌کنی؟ ‫- آره
‫- واسه‌ی؟ ‫- درمانم
‫آهان
‫چیزی هست که بخوای ‫با من در میون بذاری؟
‫اوه
‫- منظورم واسه کتابه ‫- نه. شاید.. من...
‫خیلی خودجوش نیستم
‫صدا می‌داد
‫ بهش دست بزن
‫اینجا اتفاقی افتاده؟
‫چای دوست داری؟
‫خونه داره رنگ و رو می‌گیره
‫یه جورایی
‫موافق نیستی؟
‫واسه نون یکم مربا می‌خوایم. ‫یکم درست کردم
‫من خوبم
‫اون صدای چی بود؟
‫موش
‫رابطه‌ت رو با دکتر باور چجوری ‫توصیف می‌کنی؟
‫خب، ایشون روانپزشک منه
‫درمانم کرد
‫چقدر طول کشید تا بتونی ‫یاهاش راحت حرفات رو بزنی؟
‫از من می‌ترسی؟
‫باید بترسم؟
‫جریان اولین قتلت رو با ‫دکتر باور در میون گذاشتی؟
‫می‌دونستی با استشمام دود سیگار یکی دیگه
‫می‌تونی سرطان بگیری؟
‫لطفاً بذار برم. ‫می‌خوام برم خونه
‫عموم خیلی منو دوست داشت. ‫می‌گفت من خوشگلم
‫از من چی می‌خوای؟
‫ما حاضریم
‫نه خواهش می‌کنم. واسه چی؟ ‫می‌خوای با من چیکار کنی؟
‫می‌خوای سنگ، کاغذ، قیچی بازی کنیم؟
‫بازی مورد علاقمه
‫اگه من بردم، میذاری برم؟
‫عموم بهم یاد داد
‫همیشه هم می‌برد
‫بعد جایزه‌ش رو می‌گرفت
‫فکر می‌کنی جرزنی می‌کرد؟
‫آره، مطمئنم
‫نه، اصلاً اینکارو نمی‌کرد
‫اون مرد خیلی خوبی بود. ‫مرد خیلی خوبی بود
‫حاضری بازی کنیم؟
‫یک...
‫دو...
‫...سه...
‫بریم
‫کاغذ سنگ رو می‌پوشونه. ‫خیلی تو این بازی خوب نیستی، نه؟
‫نه، نه، یادم رفته
‫خیلی وقته که بازی نکرده بودم. ‫میشه لطفاً یه بار دیگه بازی کنیم؟
‫خیلی بد شد
‫چی؟
‫کجا رفتی یهو؟
‫خاطرات کجا میرن وقتی اونا رو یادت نمیاد؟
‫جفتش؟
‫پیتر، می‌تونی به من اعتماد کنی
‫تا حالا اینو به هیچکس دیگه‌ای نگفتم...
‫ولی من هم تو دلم کلی زخمه
‫درد از بدنم میرسه به روحم
‫و رازهایی دارم که توی این سینه‌ ‫قفل و زنجیر شدن
‫فکر کنم کار امروزمون تمومه
‫ گزارش پیتر. ‫ روز هشتم
‫ منو وادار میکنه...
‫ که اعتراف کنم، سفره‌ی دلمو باز کنم...
‫ بهش اعتماد کنم
‫ می‌خوام...
‫ من نمی‌تونم...
‫ اگه بهش بگم، ‫ دیگه برگردوندنی وجود نداره
‫ با این حال...
‫ حس می‌کنم...
‫ یه چیزیش برام آشناس
‫ چی؟ نه
‫ واسه دکترمه
‫ نه، نمی‌خوام! نه!
‫ دیگه برنمی‌گردم!
‫ نه! تمومش کن!
‫ بوم
‫چجور پرنده‌ای رو دوست داری بگیری؟
‫والا هر چی که باشه
‫چه میله‌ی بلندیه
‫واسه سنجابه
‫ببخشید ها. فکر کردم گفتی ‫این قفس پرنده‌س
‫واسه اینه سنجاب‌ها رو بکشونه بیرون
‫ببخشید تو رو خدا
‫دیشب نمی‌خواستم بترسونمت
‫نه، تقصیر من شد. ‫گیر سه پیچ داده بودم
‫اذیت شده بودم
‫در مورد اولین باری که یه دختر رو...
‫اذیت کردی
‫میشه گفت که...
‫مهم نیست چه کارهایی کردم و نکردم، ‫اونا همیشه می‌خواستن لوم بدن
‫و بعد اون میومد...
‫عموم میومد آب جوش می‌ریخت اونجام ‫چون بچه‌ی شیطونی بودم
‫یه پسر خیلی شیطون
‫بعدش بازیمون رو می‌کردیم
‫سنگ، کاغذ...
‫اوهوم
‫ولی همیشه اون برنده می‌شد
‫همیشه
‫ اسم منو بهش بگو
‫ بگو که باربارا اینجاست
‫ بگو!
‫باربارا
‫من عوض شدم
‫می‌دونم
‫نه، نشدی
‫من باور... ‫من بهت اعتماد دارم
‫جدی؟
‫فقط می‌خوام یکم ور برم. ور برم
‫لمس کنم و نگاه کنم
‫ تو نمی‌تونی عوض بشی
‫قسمت دیگه‌ی ماجرا
‫کشتن؟
‫بعدش اومد
‫هیچکی خبردار نمیشه
‫چی... کی...
‫لباس‌هات رو در میاری و بذاری ‫هر کاری دلم می‌خواد بکنم؟
‫میشه؟
‫قول میدی بهم نمی‌گی شیطون؟ ‫که به هیچکی نگی؟
‫هیچوقت؟
‫راحت نیست که گناهات رو ‫بشوری بذاری کنار، نه؟
‫نمی‌تونم... ‫نمی‌تونم بذارم ببینه
‫وای پیتر، نمی‌تونی حقیقت رو ‫ازش مخفی کنی
‫خودش می‌فهمه
‫نه. خفه شو!
‫در رو نیمه‌باز گذاشته بودی. ‫باید بیشتر مراقب باشی
‫خب، باید در می‌زدی دیگه
‫جایی داری میری؟
‫خب...
‫داشتم یه سری از لباس‌هام رو ‫مرتب می‌کردم
‫بیا
‫به نظر خوشت میاد از اینا
‫خیلی خوشگلن
‫وای
‫میشه با من شام بخوری؟
‫دوست دارم... ‫برات شام درست کنم
‫هر چی که واسه کتابت بخوای ‫رو بهت میگم
‫واسه کتابمون
‫تا یک ساعت دیگه؟
‫
‫باشه
‫ببخشید ترسوندمت
‫عیب نداره
‫ بس کن
‫ همه چی رو از دست میدی
‫صبح بخیر. ‫خوشحالم که خودتون رو سریع رسوندین
‫نه که این روزا خیلی سرم کار ریخته باشه
‫الان که گفتین خیلی جذاب به نظر اومد
‫ایشون همکار بنده‌ن، ‫بازرس فلین
‫- همدیگه رو می‌شناسیم ‫- بله همینطوره
‫واضحه که قضیه یه جور مراسم دینی بوده
‫این خالکوبی برای شما ‫معنای خاصی داره؟
‫واسه دو سه روز پیشه
‫کسی یه خونواده‌ی مارکز خبر داده؟
‫چرا باید چنین کاری بکنیم؟ ‫این که دختر مارکز نیست
‫خب، کی خبر داد؟
‫صدای مرد بود. ‫گفت که داشته پرنده‌ها رو تماشا می‌کرده و...
‫ای حرومزاده
‫درست به موقع اومدی
‫ببخشید. ‫لباس خاصی نپوشیدم
‫نمیای تو؟
‫مرسی
‫واقعاً سر خودت رو شلوغ کردی ها
‫یکم از اینا می‌خوری؟
‫کافیه. ممنون
‫همه‌ی سوال‌هات رو جواب میدم
‫حتی سخت‌هاش رو
‫از شامپاین خوشت نیومد؟
‫نخواستم بدون تو شروع کنم
‫تو از زن‌ها متنفری؟
‫نه. خیلیم برعکسش
‫خیلی زیاد دوسشون دارم
‫به نظرت امکان داشت که یه دختر پیدا کنی که
‫کاری که باهاش می‌کردی رو دوست داشته باشه؟
‫به جز قسمت کشتنش
‫فکر نکنم...
‫چی باعث میشد بین دخترها ‫یکیشون رو انتخاب کنی؟
‫دکتر باوِر برام توضیح داد ‫شاید به خاطر اینه که توی یه جور...
‫نقطه ضعفشون غرق می‌شدم
‫نقطه ضعف
‫خب، دکتر باور نگفت که ‫تقصیر اونا بوده؟
‫خیلی در این باره حرف نزد
‫مطمئنی از حرفاش اشتباه ‫برداشت نکردی؟
‫یه چیزی برات دارم
‫وقتی که درگیر بیماریم بودم...
‫اینو به صورتم می‌زدم
‫چرا؟
‫حس امنیت بهم می‌داد
‫چرا؟
‫یادم نمیاد
‫باید بیاد
‫وقتی که آخرین قربانیت، آنجلا گرنت ‫رو کشتی
‫اینو زده بودی؟
‫دختر خاصی بود
‫باهاش شیطونی کردی؟
‫آره
‫اولش یه نگاه کافی بود
‫یه نگاه
‫ولی بعدش...
‫مجبور شدم لمسش کنم
‫وقتی باهاش بازی خودتو انجام دادی ‫بهت باخت پیتر؟
‫چون تو منصفانه بازی نمی‌کنی، مگه نه؟
‫تو یه متقلبی
‫فکر می‌کردم تو با بقیه فرق داری
‫وقتی می‌تونست ‫جونش رو نجات بده کشتیش؟ سنگ؟
‫چنین احساسی رو داره؟
‫وایسا، وایسا، وایسا
‫من نمی‌خوام...
‫چی؟ کی؟ من؟ ‫من که فقط دارم کتاب رو تموم می‌کنم
‫سر در نمیارم
‫معلومه که سر در میاری
‫نه، نه، اینکار اشتباهه
‫آره ارواح عمت
‫نه نیست
‫باید می‌دونستم چرا سمت تو ‫کشیده شدم
‫تو هم مثل منی
‫از خدات باشه!
‫بذار مغز فندوقیت رو به کار بندازم
‫آخرین کسی که کشتی...
‫آبجی من بود
‫همه چی من بود
‫نه
‫و تو به پشمت هم نبود
‫خب...
‫- منم به پشمم نیست ‫- نه
‫خواهش می‌کنم
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم. ‫من درمان شدم. من درمان شدم
‫زیاد نه، پیتر
‫بذار بازی کنیم. ‫شاید شانس بهت رو کنه
‫حاضری؟
‫- کمک ‫- هیس!
‫هیس!
‫حالا، هیچ‌جا نمیری
‫بله؟
‫دنبال بیمارم می‌گردم، پیتر هریس. ‫و شما کی هستی، خانوم...
‫مانیکا بارفیلد. ‫من مراقب خونه‌ش هستم
‫ببخشید آقای هریس ‫امشب رفتن بیرون
‫عجیبه. بهم نگفت که واسه مراقبت ‫از خونه‌ش کسی رو استخدام کرده
‫امروز روز اول کاریمه خانوم
‫روز اولته؟
‫می‌دونی، زیاد رانندگی کردم، ‫و نمی‌خوام صبر کنم
‫آقای هریس قوانین سختی رو واسه من ‫وضع کردن، که کسی نیاد دیدنشون. خلاصه ببخشید
‫خب، من روانپزشکشم، ‫و واقعاً لازمه که الان ببینمش
‫شرمنده. گفته که کسی نیاد دیدنش. ‫لطفاً برید
‫- می‌خوام برم ببینمش... ‫- می‌خواین...
‫- پیتر! ‫- من به این شغل احتیاج دارم. خواهش می‌کنم
‫- پیتر ‫- بفرمایید بیرون
‫نمی‌تونم بذارم توی خونه بمونید
‫جفتتون باهم غذا خوردین، مگه نه؟
‫بله، ولی ایشون بعدش ‫تشریف بردن
‫و گفتن که کسی رو تو خونه راه ندم
‫
‫اینجا در زیرزمینه؟
‫ببینید، پیتر بهم گفته کسی رو ‫اینجا راه ندم
‫می‌دونی اون پایین چه بلایی سر ‫دخترای بیچاره آورده؟
‫اون بیچاره‌ها...
‫آخرین باره که می‌گم. ‫زنگ می‌زنم پلیس بیاد
‫خیلی‌خب. ولی باید وقتی پیتر برگشت ‫به بگی بهم زنگ بزنه
‫دکتر باور هستم
‫وای خدای من
‫الان درست جلوی در خونه‌شم
‫در مورد پیتر اشتباه می‌کردم
‫باید عجله کنین
‫
‫سنگ...
‫کاغذ...
‫مرگ
‫من قیچی رو انتخاب می‌کنم
‫خب، چاقوی حکاکیه
‫خواهرم واسه نجات جونش التماس کرد؟
‫ولی من دوسِت دارم
‫- کافی نیست ‫- فکر کردم تو هم منو دوست داری
‫این الان شبیه ابراز علاقه‌س؟
‫می‌تونی ملت رو زجر بدی، ‫ولی نمی‌تونی تحمل کنی، نه؟
‫من اون‌ کارو نکردم. ‫من نبودم
‫ارون
‫ارون، ارون
‫ارون مجبورم کرد
‫- اون اصلاً وجود نداره ‫- نه
‫هیچوقت وجود نداشته
‫خدافظ پیتر
‫نمی‌تونم اجازه بدم اینکارو کنی
‫پیتر، گفتی که وجود نداره!
‫خیلی هم وجود دارم، اشلی
‫و جهت اطلاعت بگم که، ‫داشت حقیقت رو می‌گفت
‫من همه‌ی اون دخترا رو انتخاب کردم
‫مثل آب خوردن بود. ‫بعد از همه‌ی اینا، به عنوان یه بچه مردم
‫- اگه وجود نداشتم... ‫- ارون؟
‫... چجوری تنبیه شدم؟
‫و یه چی دیگه بگم که ‫فرو کنی توی مغزت
‫خواهرت باکره از دنیا نرفت
‫درها رو قفل کردم. ‫همینجوری اینجا دراز نکش. برو بگیرش!
‫بجنب. ‫همیشه لفتش میدی
‫انقدر نق نرن. قبلاً بهت گفتم که، ‫درها رو قفل قفل کردم
‫نمی‌دونستم بازم از اینا داریم
‫یکم خوش بگذورنیم
‫بوم
‫برو. زود از اینجا برو. ‫به خاطر بخت من زجر نکش
‫باید تمومش کنم
‫تو واقعی نیستی
‫آخ که چقدر آتیش‌پاره‌ای تو
‫تازه کجاشو دیدی
‫پیتر رو فلج کردم، ‫می‌تونم همین بلا رو سر تو بیارم
‫هوی!
‫بگیر
‫لعنتی!
‫فکر می‌کردم با بقیه فرق داری
‫ولی تو هم مثل بقیه‌ای
‫تو هم...
‫مثل بقیه‌ای
‫الان دیگه چیکار کردی؟
‫روز تولد منه
‫دور شو!
‫بیا به عمو چارلزت نشون بده چقدر ‫خاطرش رو می‌خوای
‫هنوزم همون دامنی که برات گرفتم رو داری؟
‫نه!
‫من دختر کوچولو نیستم. ‫من دختر کوچولو نیستم.
‫من پسرم. پسر!
‫من پسرم!
‫من پسرم. من پسرم. ‫نه!
‫نه. دور شو
‫وای خدای من. تموم شد
‫فکر نمی‌کردم سنم قد بده ‫این صحنه رو ببینم
‫میره. ‫می‌خواد در بره
‫- می‌تونه در بره ‫- کی؟
‫توی کتابخونه‌س. ‫ارون
‫کی؟
‫ارون!
‫رفته
‫ندیدیش؟
‫تقریباً آزاد شده بودم
‫حالا دیگه هیچوقت ولم نمی‌کنه
‫آنجلا. خواهرم
‫خب، بذار حدس بزنم
‫اون فکر می‌کرد برادر دوقلوی هریس ‫واقعی بوده
‫حالا هم که با خواهر مرده‌ش حرف می‌زنه،
‫که اونم اندازه‌ی پیتر دیوونه شده
‫فکر کنم کل زندگیش رو در تلاش بوده ‫که پیتر رو بکشه،
‫و حالا چیزی براش نمونده
‫آره
‫از این وضعیت خارج میشه؟
‫یه لحظه ببخشید
‫دکتر باورم
‫ببخشید؟
‫ خیلی‌خب. الان میام پایین. ‫ ممنون
‫دکتر باور الان میاد پایین که برگه‌ی ‫ترخیص رو امضا کنه
‫توی حال یه محل انتظار هست اگه...
‫نه مشکلی نیست. ‫خودم بیمار رو چک می‌کنم
‫- گفتین توی کدوم اتاقه؟ ‫- من نگفتم
‫عجیبه
‫قربان، قربان. شما نمی‌تونین... ‫قربان باید صبر کنین!
‫وای خدای من! خدای من!
‫زنگ بزن کمک بیاد!
‫کد خطر، طبقه‌ی سوم، ‫راهرو غربی!
‫- وای خدای من ‫- خیلی‌خب
‫- زنگ می‌زنم 110 ‫- باشه
‫خیلی‌خب، من دارم میرم...
‫هی!
‫هی
‫اجازه نداری اون رو ببری...
‫نه!
‫لعنتی! حرومزاده!
‫- بی‌ناموس! ‫- دکتر باور!
‫مامان ما را رو واگذار کرد به عمو چارلز
‫اونم منو نمی‌خواست
‫مامانم من رو واگذار کرد به موسسه تعاون اجتماعی، ‫تا دوباره چشمش به چشمام نیفته
‫عمو چارلز از پیتر رو آزار جنسی می‌داد، ‫پس واسه همیشه حساب کار رو یه سره کردم براش
‫بعد اون، فقط شدیم من و برادرم
‫و مطمئن شدیم که هیچکس هیچوقت ‫ما رو با هم نبینه
‫خیلی باحاله، نه؟
‫بعد بازی کوچیکمون رو شروع کردیم
‫سنگ، کاغذ...
‫مرگ
‫من قربانی‌ها رو بلند می‌کردم، ‫ولی پیتر اونا رو می‌کشت
‫فکر کنم تنها راهی بود که ‫بتونه ارضاش کنه
‫مریض لعنتی
‫♪ بچه کوچولو هیچی نگو، هیس♪
‫♪ مامانی برات می‌خره ♪
‫ یه مرغ مگس
‫آخ آخ
‫داشت پاک یادم می‌رفت
‫الان دیگه می‌تونی جیغ بزنی
‫«:: مــتـرجـم: سامان کاکی ::» ‫|^| Saman97 |^|